tamara.jpg

Na alle voorbereidingen de afgelopen weken was daar het langverwachte sleutelmoment. Ik was er klaar voor! Nou ja min of meer, want ik had eigenlijk geen idee waar ik aan begon. In het verleden had ik wel in diverse auto’s gereden, maar een camper was toch echt iets anders. Ik had ook besloten om alleen op pad te gaan en daarom was het fijn om mijn praktische vragen aan Thea te kunnen mailen. 

Na de vriendelijke instructies kreeg ik de sleutel van ‘mijn’ camper. Ik startte de motor en reed wat aarzelend weg. Nog voor ik het terrein van Oortgiese Campers afreed voelde het eigenlijk al vertrouwd. Dat was een pak van mijn hart, want ik zou de komende twee weken toch heel wat kilometers gaan verslinden. 

De afgelopen weken had ik een hele rondreis bedacht, door Duitsland, Oostenrijk en als kers op de taart een stukje Italië. Er was niets meer wat mij nu kon tegenhouden, behalve alle leeuwen en beren op de weg. Want de afgelopen maanden waren er talloze scenario’s door mijn hoofd gegaan. Wat als ik geen oog dichtdoe, alleen in een camper, op een onbekende plek? Hoe zou dat allemaal uitpakken… 

Het werd een heel avontuur. Ik ontdekte dat slapen en leven vanuit een camper erg comfortabel is, zeker met je eigen kook- en toiletvoorziening. Nu hoefde ik geen drukke pompstations te bezoeken, maar kon ik in kleine charmante dorpjes stoppen om te pauzeren. 

Onderweg ontdekte ik stadjes en dorpen die regelrecht uit een sprookje leken te komen, zoals Kassel in Duitsland of Hall in Tirol. Na 1300 km was daar het langgekoesterde Italië. Op het terras, aan de Baia Sirene, met een prachtig uitzicht op het Gardameer, schoot ik vol, het was me gelukt! 

Na een weekje Italië, tussen de olijfbomen, werd het tijd voor de terugreis. Ondanks de lange reisdagen, bleken het schitterende ervaringen, letterlijk. Ik bezocht het Swarovski kristalmuseum in Wattens, waar ik toevallig in de buurt bleek te overnachten. De dag erna ontdekte ik Nördlingen in Duitsland, waarvan de kerk opgebouwd bleek te zijn uit steen met micro diamantjes, ontstaan door een meteoriet inslag, prachtig.

En de leeuwen en beren? Deze bleken in werkelijkheid behulpzame mede-campers te zijn, die me precies op het juiste moment te hulp schieten, met verwijzen naar een passende parkeerplek tot het geven van aanwijzingen, om goed achteruit in te parkeren of de camper waterpas te zetten. Dat was een heuse opluchting en alles tezamen maakte dit tot een onvergetelijke camperreis. Dankjewel Oortgiese Campers!

Tamara

door Janno Maljers 
3 december 2025