Daar sta ik dan, als “kleine” Pössl
Buscamper, tussen al mijn grote neven en nichten op het parkeerterrein van Camperverhuur Oortgiese in Baak. Die andere campers kijken wel eens een beetje meewarig op mij neer en noemen mij regelmatig “Kleintje” of “Onderdeurtje”. Zij zijn groter dan ik en bieden heel veel ruimte en comfort zodat ze altijd direct alle aandacht opeisen zodra er mensen komen kijken om één van ons te huren. Trots rijden ze dan het terrein af als er weer een gezin besloten heeft met hen op pad te gaan. Ze hebben echter niet in de gaten dat ik ook heel veel voordelen bied: ik heb een tweepersoonsbed, een compleet ingerichte keuken, een tafel waar makkelijk vier personen aan kunnen zitten, een badkamertje met toilet en een zee aan bergruimte. Toch ben ik met mijn 6,40 meter erg gemakkelijk te besturen en mijn 150 PK motor heeft met geen enkele berghelling moeite. Geen wonder dat ik in de zomer van 2014 heel veel verhuurd ben, vooral aan mensen die met z’n tweeën op vakantie gaan.
Op donderdag 17 juli is het wéér raak: mijn nieuwe baasjes komen mij ’s avonds ophalen, want zij hebben mij gehuurd voor vier weken om een rondreis door Scandinavië te gaan maken. Omdat zij nog nooit met een camper op vakantie zijn geweest krijgen zij van Janno een uitgebreide instructie. Ik vind het altijd knap dat hij dit verhaal al honderden keren heeft verteld en het toch altijd weer enthousiast weet te brengen zodat mijn tijdelijke baasjes met een gerust hart met mij op pad kunnen. Een beetje onwennig stuurt mijn nieuwe baasje mij het terrein af, maar al heel snel gaat het rijden prima, ook omdat ik niet zo groot ben.
De volgende dag word ik ingepakt; mijn baasje zit regelmatig even op een tuinstoel die hij vlak naast mij heeft gezet: in een camper begint de vakantie namelijk al thuis, en niet pas na 1000 kilometer. We rijden door Nederland, Duitsland en Denemarken over de brug naar Zweden. Mijn baasjes overnachten het liefst gewoon op een camping. In het begin bellen ze ’s avonds nog even naar een volgende camping of er plaats is, maar al heel snel hebben ze het echte campergevoel te pakken en zien ze wel waar ze ’s avonds uitkomen. Wat een vrijheid bied ik!